Pochodzenie kart Tarota nie jest znane. Istnieje przekonanie w środowisku okultystycznym, że wywodzi się on ze starożytnego Egiptu, a do Europy dotarł wraz z Cyganami. Historycy jednak uważają, że Tarot jest pochodną tzw. ludus triumphorum (średniowieczne malowidła przedstawiające pochody organizowane we Włoszech, celebrujące religijne i świeckie święta).Uważa się również, że tzw. ars memoriae (sztuka pamięci), koncentrująca się na medytacji nad serią ikon o tematyce religijnej i filozoficznej, również mogła przyczynic się do uformowania Wielkich Arkan Tarota. Medytacje te miały za zadanie zaprogramowac umysł, ukształtowac matrycę zasad rządzących światem, tak by można go było pojąc, zrozumiec.Pierwsze odnośniki na temat kart Tarota pojawiają się około roku 1500 we Włoszech, w opisie gry hazardowej, zwanej ronfa (później tarocco). Podobno w przerwach między rozgrywkami, gracze zabawiali się losowaniem kart, odgadywaniem ich znaczeń i przepowiadaniem przyszłości.W latach 1643-1664 następuje zmiana ikonografii Wielkich Arkan. W tych latach powstaje talia kart Jacquesa Vievilla (producent), archetypowa odmiana Tarota, tzw. Tarot marsylski. Nosiły one już pełną symbolikę Tarota: symbole astrologiczne, alchemiczne, kabalistyczne. Zauroczony talią Antoine Court de Gebelin (1725-1784), francuski lingwista, kleryk, okultysta, Mason, stwierdził, że symbolika pochodzi ze starożytnego Egiptu, a Tarot jest ‘obrazkową księgą’ boga Totha.